Een onzichtbare beperking..

Ik kom er steeds meer achter de negatieve kanten
Ik kom er steeds meer achter de positieve kanten
Normaal hoor je alleen de negatieve kanten
Klachten zijn lastig uit te leggen
Er is 0 begrip voor jouw situatie
En er zal niemand rekening met je houden zolang je nergens over praat en alles jouw geheim laat zijn
Niemand ziet de momenten dat je gebroken op de bank ligt
Niemand ziet de momenten dat je 20:00 in je bed ligt omdat je je ogen niet meer open kan houden
Niemand voelt wat er met mijn lichaam gebeurt als ik mezelf weer eens voorbij ren.
En je kan het mensen niet eens kwalijk nemen.

Maar kom ook steeds meer achter de positieve kanten.
Als ik niets zeg, weet niemand het
Als ik niets zeg, ziet niemand het
Als ik niets zeg, zal niemand me behandelen als iemand met een beperking
Als ik sport met een groep mensen met zichtbare beperkingen zal ik nooit gevraagd worden voor foto’s
Zal ik nooit gevraagd worden voor interviews
Zal ik niet interessant zijn voor media
Zal ik gewoon ongestoord mijn eigen ding kunnen doen
Als ik niets zeg, lijkt het net of het er niet is

IAM the master of my fate
IAM the captain of my soul

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.