Een week later was het zover, de afspraak met de MS verpleegkundige over de uitslag van mijn MRI.
Ze begon direct met de vraag of ik het zelf al gelezen had. Ja was mijn antwoord en ze zei meteen dat het niet zo positief was. Dat ondanks de Ocrevus er nog steeds ontstekingen door komen. Ik kon dit alleen maar bevestigen en vroeg me vooral af, hoe nu verder?
Ik ging er vanuit dat ik zou overstappen op een ander medicijn of dat ik het infuus om de 4 maanden zou krijgen in plaats van om de 6 maanden. En misschien wel een heel ander iets.
Maar de MS verpleegkundige begon hierna meteen over het verdere traject, hoe nu verder? Ze zei meteen dat ik wel een goede kandidaat zou zijn voor een stamceltransplantatie. Uiteraard zou hier nog een heel traject aan vooraf gaan en ze kon over de behandeling geen toezeggingen doen. Maar wat er met mijn toestemming wel ging gebeuren was dat er een video conference zou plaatsvinden tussen de neuroloog in het Noordwest ziekenhuis en het VU in Amsterdam, met de hoofdvraag hoe nu verder.
Eigenlijk verwachte ik er niet zoveel van, want volgens alle verhalen op internet komt er toch niemand voor in aanmerking, dus waarom zou ik het dan wel krijgen? Waarom zou ik er wel voor in aanmerking komen?
Maar het traject is in gang gezet en ik zou een week later gebeld worden met de uitkomst van het gesprek.
Ook in het VU wisten ze het zo even niet wat er aan te doen was, dus moest ik maar voor een second opinion naar het VU komen en ook daar een nieuwe MRI laten maken.